HomepageFotograafVertellerOntwerperCriticusSchrijverReizigerDenkerGidsReclamemanContact
Criticus
Krieticus
Crietiekus
Kritikus
Critiekus

Criticus, krieticus, crietiekus, kritikus, critiekus… Het woord criticus is op allerlei manieren te schrijven maar aan de uitspraak verandert dat niets. Regels hoeven blijkbaar niet altijd klakkeloos te worden opgevolgd om tot een goed resultaat te komen. Zo ook in de tuin. Er zijn geen vaste regels om tot een mooie tuin te komen. Sterker nog, door richtlijnen los te laten, ontstaan soms de mooiste creaties. Als groencriticus kijk ik anders naar tuinen, leg ik voor de hand liggende keuzes naast me neer en sta ik open voor avontuur. Zo worden verrassende resultaten geboekt.

Bij de keuze van een boom gaat men vaak voor een exemplaar met een rechte stam. Een tegendraadse habitus wordt gezien als tweede keus. Natuurlijk oogt een rechte bomenlaan imposanter wanneer die bomen ook allemaal rechte stammen hebben. Maar in het geval van een solitairboom ligt dat anders. Een solitairboom wint aan charme wanneer zijn eigenzinnigheid de snoeischaar overwonnen heeft.

Een Rhododendron in volle bloei doet ieders adem stokken. Mensen blijven stil staan, er worden foto’s gemaakt, het nieuws doet snel zijn ronde. Eenmaal uitgebloeid slaat ieders humeur abrupt om. Eenmaal uitgebloeid, is een plant ineens waardeloos. Afgevallen bloemen prikkelen de irritatie. Maar zien we daarbij niet iets over het hoofd? Heeft ook uitgebloeid niet zijn charme? Mij lijkt van wel…
Overigens kan die charme ook in één enkele bloem zitten. Of in wat er na de bloei nog overblijft, laten we zeggen de verpakking…

Moet kleurgebruik altijd beheerst ton-sur-ton zijn? Hebben we het pastelroze, zachtblauw en roomwit inmiddels niet gehad? Wat mij betreft mag er in de borders best meer vuur of drama. Dat kan eenvoudigweg door het toevoegen van een vlammend bloemhart, bloembladeren met gekleurde aders of vurige bessen die de aandacht na de bloei overnemen.
Overigens spelen niet alleen bloemen een rol in het gevarieerde kleurenpalet. Ook blad kan kleur bekennen. Soms in zijn geheel. Soms alleen met opvallend gekleurde nerven , stelen of randen. Of soms nog gekker…

Een goede criticus kijkt met een neutrale blik. Hoe paradoxaal dat ook klinkt. Een goede criticus laat zich niet afleiden door al te veel voor de hand liggende regels. Pas dan is het mogelijk om goed te oordelen.
Zo moet ook naar de tuin gekeken worden. Mooi is geen criterium, daarmee schakel je veel te veel uit. Geef juist ruimte aan de verrassing, het ongewone. Aan eigenwijsheid. Aan de einzelgänger of juist de kudde…